Bijna winterklaar

De beloofde blog over de badkamer moet nog even wachten, want ik wil er foto’s bij plaatsen van het eindresultaat. Dat betekent: spiegel, douchegordijn en een paar plankjes ophangen. Geen dringende klusjes, en dus blijven ze liggen.

Prioriteit was er de afgelopen maanden voor verhuizing naar een andere staplek, het bouwen van de keuken, en aansluiten van gas, water en elektra. En stiekem alvast wat inrichten. Hier dus een hoognodige fotoblog over “werk in uitvoering”.

Tweede verhuizing
Omdat de staplaats op de camping aan de Lek me toch niet helemaal beviel, want veel verkeer bij het pontje, te weinig privacy, en geen toegang in de winter, ben ik op zoek gegaan naar een mooi alternatief. En dat heb ik gevonden op een natuurkampeerterrein in de buurt waar ik sowieso heel 2019 kan blijven staan. Midden tussen de fruitbomen, met een vrij uitzicht, en mooi op het zuiden gepositioneerd voor de noodzakelijke zonne-energie.

20180930_143028

Keuken
Ook al is de ruimte heel beperkt, ik wilde toch graag een volwaardige keuken in het huisje. Daarom maakte ik geen gebruik van een standaard keuken, maar bouwde alles op maat: een aanrechtblad van 50 cm diep van latjes resthout, en inbouw kookplaat / wasbak / gasoven / koelkast van de camperwinkel.

Ik heb heel lang geprobeerd om tweedehands apparatuur te vinden die paste in mijn keuken, maar ook energiezuinig is, en uiteindelijk toch besloten hier een uitzondering op mijn recycling “regel” te maken: ik wil namelijk wel dat het heel zuinig werkt en lang meegaat. Ook heb ik heel bewust de keuze gemaakt voor een gasoven en gaskookplaat, omdat ik met mijn (huidige) twee zonnepanelen nooit genoeg elektriciteit kan opwekken om elektrisch te kunnen koken.

Met inmiddels gas en water ge├»nstalleerd, is de keuken ook echt functioneel: de eerste kopjes koffie en thee zijn inmiddels gezet ­čÖé

Inrichting
Bij de inrichting kan ik me gelukkig weer flink uitleven met restmaterialen en tweedehands spullen:

  • seventies dekbedovertrek waar ik als kind onder sliep, vermaakt tot gordijnen
  • uit de verhuizing van mijn ouders: beddengoed, restanten servies & pannen, en opbergmanden
  • mijn oude klompjes omgebouwd naar bestekbakken
  • aanrechtblad, keukenkastjes en -lades van resthout
  • wollen dekens en retro kussentjes van marktplaats
  • oude fruitkratten als opberglades onder het bed
  • mooie cadeaus kregen een plaatsje, zoals een fruitmand van oud klimtouw, en een door vriendin Suzanne gemaakte bloemenvaasjes

Voorpret
Om binnenkort helemaal winterklaar te kunnen zijn, moest er nog wat techniek ge├»nstalleerd worden. Inmiddels draait het 12V elektriciteitssysteem in het huisje op 2 zonnepanelen een accu en de Victron EasySolar, vakkundig ge├»nstalleerd door mijn lieve huistechneut Franc met als resultaat: de verlichting brandt en de koelkast koelt ­čśë

En voor de noodzakelijke gezelligheid en verwarming hebben we een Hobbit mini-houtkachel aangeschaft. Hij is al -buiten- getest, nu hebben we alleen nog even twee zonnige (en vrije) dagen om de kachelpijp door het dak heen te monteren.

 

Advertenties

Klusjes met mooi uitzicht

Sinds de plaatsing begin maart van ons tiny house op zijn eerste (tijdelijke) standplaats -een camping aan rivier de Lek- zijn we verder gegaan met de afwerking aan de binnen- en buitenkant. Het zijn veel kleine klusjes, waarvan het resultaat (zoals weggewerkte leidingen) meestal onzichtbaar is, en die altijd meer tijd kosten dan gedacht. Gelukkig is er tussendoor altijd dat prachtige uitzicht, en achteraf een voldaan gevoel als er weer een klus geklaard is.

Stap-voor-stap verandert het huisje steeds meer van een bouwproject in een bewoonbare plek. En om dat moment te vieren heb ik afgelopen weekend voor het eerst een nachtje geslapen. Eerst genoten van de prachtige zonsondergang en een welverdiend biertje, en daarna heerlijk gedroomd onder mijn zelfgetimmerde dak. En de volgende dag kon de rest van de familie meegenieten: picknick en zwemmen, met het tiny house als uitvalsbasis.

Om mezelf te overtuigen dat ik toch niet heb stilgezeten, hieronder een lijst met alle klusjes van de afgelopen 2 maanden:

  • buitenwanden in de olie gezet (verbeterde houtolie van de Cokerije) – dit conserveert de kleur en voorkomt meteen dat er teveel water door het hout wordt opgezogen
  • deurklink en slotplaat bevestigd
  • voordeur en deurkozijn geschilderd, binnenkozijnen geschilderd
  • drempel gemaakt van restje zink
  • voorbereidingen 12V systeem (leidingen gelegd): stopcontacten op maat gemaakt (voor USB en autoplug), Victron Energy EasySolar systeem aangeschaft
  • voorbereidingen 230V systeem: aansluiting voor lichtnet gemaakt, 2 stopcontacten hierop aangesloten
  • voorbereidingen watersysteem: waterleidingen aangelegd voor keuken en badkamer, schoonwater tank aangeschaft
  • diverse wanden binnen afgewerkt met resthout en waar nodig van grondverf voorzien
  • wastafelblad gemaakt van o.a. plankdragers uit de cursus houtbewerking van vorig jaar en RVS waskom
  • badkamer: vloer, wanden en plafond afgewerkt, leidingen en sanitair geplaatst (meer details volgen in apart blog over de badkamer)

 

Onkruid op tafel

Na een lange strenge winter lijkt het de afgelopen weken wel alsof we de lente overslaan en meteen in de zomer belanden. Maar de groenten volgen gewoon hun eigen ritme: lastig aan april/mei in de moestuin is dat er al veel gezaaid is en groeit, maar dat er nog vrijwel niets te oogsten is, op wat rabarber, spinazie en een bosje radijzen na …

20180429_094432

Terwijl ik afgelopen week naar mijn nog tamelijk kale moestuin keek, realiseerde ik me dat het zogenaamde “onkruid”, in dit geval brandnetels en zevenblad, al kniehoog stond aan de randen ervan. Verder is er in mijn achtertuin ook nog sprake van oprukkende Japanse Duizendknoop, een invasief (Aziatisch) onkruid, dat door gemeentes fanatiek bestreden wordt. Ook dat is prima eetbaar, zo leerde een uitzending van TV-kok Yvette van Boven onlangs.

Mijn creativiteit was geprikkeld, en ik maakte een aantal heerlijke gerechten met deze onkruiden:

  • lente-stamppot met kort roergebakken brandneteltoppen, zevenblad en┬á prei, gegarneerd met pittige rode pesto, geraspte kaas en cashewnoten
  • hartige taart met zevenblad, geitenroomkaas en gerookte zalm
  • vegan cake met Japanse Duizendknoop en rabarber (recept hieronder)

Inmiddels groeit ook de echte groente in rap tempo, en heb ik al aardig wat overschotten kunnen delen met collega’s EN via het nieuwe moestuinplatform “Vers uit de tuin”.

Vers uit de Tuin is een project van Hadewich Hoekstra, Monique Boere en ondergetekende. Speciaal voor alle nieuwe projecten die bijna net zo snel ontstaan als lentegroen, heb ik inmiddels een eigen bedrijfje in het leven geroepen: Dijkstra Doet. Voor onder andere moestuinadvies, stadslandbouw, kweek van moestuinplanten, en exploitatie van mijn tiny house. Ben benieuwd welke mooie hieruit gaan voortkomen!

20180503_082823.jpg

RECEPT
voor cake met Japanse Duizendknoop

NB – om 300 g puree te maken heb je ongeveer de dubbele hoeveelheid Japanse Duizendknoop nodig. Gebruik jonge knapperige stengels (alleen bovenkanten van de hogere planten) en geen blad.

  • 250 gr (spelt)bloem of volkoren (spelt)meel
  • 1 tl bakpoeder en 1 tl baking soda
  • mespuntje zout
  • 140 g suiker of oerzoet
  • 300 g puree van Japanse Duizenknoop of appelmoes
  • 65 g plantaardige olie (zonnebloem, koolzaad)
  • 1 tl kaneelpoeder / 1 tl gemberpoeder / 1 tl vanillepoeder (of andere combi van specerijen

Verwarm je oven voor op 175 graden. Roer in een kom bloem, suiker, bakpoeder, baking soda, specerijen en zout door elkaar. Roer in een andere kom de puree en olie door elkaar, en voeg daarna de droge ingredi├źnten toe. Goed roeren tot een samenhangend beslag. Doe het besla in een ingevette bakvorm en bak ca. 45 minuten in de voorverwarmde oven. Laat de appelmoescake een kwartiertje afkoelen voor je hem uit de vorm haalt.

 

 

Voor het eerst naar buiten

Op de allerkoudste dag van het jaar, afgelopen donderdag, verplaatsten wij ons Nanostek Tiny house naar zijn eerste tijdelijke staplaats. De loods waar ik het afgelopen jaar zo fijn heb kunnen klussen wordt nu toch echt gesloopt. Hoog tijd dus om een mooie plek te zoeken waar het huisje kan staan terwijl ik verder ga met de binnenkant afbouwen.

We hadden weinig wensen qua plek, maar liefst wel zo dicht mogelijk bij huis, beschikking over elektra en een landelijke / groene plek. Dit hebben we gevonden op Camping De Haven in Beusichem, we staan daar nu met een prachtig uitzicht op De Lek.

20180301_1057051.jpg

Het transport ging trouwens soepel, met de brandweerauto van mede-loodsbewoner Peter van Brood Leeft. Eerst even langs de weegbrug: inclusief al het gereedschap en materialen die erin lagen weegt het tiny house nu 3400 kilo. Het toegestane gewicht is 3500 kg (+/- 10%), dus ik moet nog steeds goed op het gewicht blijven opletten bij het verder afbouwen.

De vloerverwarming is inmiddels klaar, en droogtoilet (Separett Villa) is alvast aangeschaft. Komende weken als de temperaturen weer wat gestegen zijn ga ik verder met het afbouwen van badkamer en keuken.

De dubbele bodem …

De binnenkant van mijn huisje vordert lekker, het tempo wordt vooral bepaald door de hoeveelheid geld die elke maand op mijn rekening binnenkomt ­čśë

Niet alleen probeer ik tijdens de bouw van ons Nanostek tiny house zoveel mogelijk tweedehands of ecologische bouwmaterialen toe te passen, ook in het dagelijks gebruik moet het huisje straks zoveel mogelijk duurzaam EN zelfvoorzienend zijn. Een belangrijk onderdeel van gebruik is natuurlijk verwarming.

Veel tiny houses maken voor ruimteverwarming gebruik van een houtkachel, vaak in combinatie met elektrische infrarood panelen. Een houtkachel is echter een behoorlijk luchtvervuiler, dus die wil ik alleen incidenteel / voor de gezelligheid gebruiken. Bovendien moet je bij een houtkachel in de buurt blijven, en dat is onhandig zolang ik er niet permanent in woon. Wat infrarood verwarming betreft: elektriciteit is schaars als je off-grid bent, en met circa 2-3 zonnepanelen heb ik onvoldoende capaciteit in de donkere maanden om de binnenruimte met behulp van elektrische verwarming op een aangename temperatuur te krijgen. Daarom heb ik gekozen voor een basisverwarming door middel van een zonneboiler (zonnecollector) met lage temperatuur vloerverwarming.

Om deze vloerverwarming aan te brengen heb ik bovenop mijn gewone ge├»soleerde vloer van 10 cm een extra “dubbele bodem” aangebracht, de opbouw is als volgt:

  1. Een frame van balkjes resthout (32×44 mm).
  2. Een laag reflecterend materiaal (hergebruikt verpakkingsmateriaal = isolatiefolie met een aluminium zijde).
  3. Kunststof vloerverwarmingsbuis, 90 meter lang en 16mm doorsnede. Deze heb ik nieuw aangeschaft omdat ik de juiste lengte (90 m) niet aan ├ę├ęn stuk op marktplaats kon vinden, en ik wil geen koppelingen onder de vloer maken i.v.m. mogelijke lekkage.
  4. Platen underlayment van 9mm. Deze geringe dikte is mogelijk omdat er elke ca. 20 cm ondersteunende balkjes onder liggen.
  5. Later volgt hierover nog een afwerkende laag van bijvoorbeeld PVC, vinyl of (dun) laminaat.

20180119_115309

De buis wordt later aangesloten (via een verdeler die de temperatuur regelt) op een boiler, die de warmte van de zonnecollectoren door middel van warmtewisselaars omzet in zowel warm water voor de vloerverwarming als warm tapwater. In de winter zal de opgeleverde warmte naar verwachting (net) niet genoeg zijn voor ruimteverwarming en ook niet voor warm kraanwater, dus dan vindt er naverwarming plaats d.m.v. een on-demand geiser of vergelijkbaar apparaat. Alle apparatuur komt straks in de technische ruimte onder het bed, maar die bouw ik nu nog niet in. Eerst nog maar even sparen ….

Behalve aan de vloerverwarming heb ik de afgelopen weken ook gewerkt aan de afwerking van de wanden (tweedehands multiplex 15mm en 8 cm ecologische Metisse of jute isolatie) en het aanleggen van elektra daarin. De meeste elektra is 12V, in de keuken en de technische ruimte komt ook een 230V aansluiting. Dat is handig als je bijvoorbeeld keukenmachines of klusgereedschap wilt gebruiken. Verder komt er in de technische ruimte een aansluitpunt voor 230V, voor als ik een keer wel on-grid ben.

Op de plek waar het keukentje en de badkamer gaan komen liggen nu bovendien afvoerpijpen, waterleidingen en gasaanvoer. Alles netjes in de bodem en achter de keukenkast verwerkt, zodat het straks niet zichtbaar is. De keukenkast is trouwens een tweedehands dressoir van marktplaats van de juiste afmetingen. Ik wilde namelijk een keukenblok van maximaal 50 cm diep om ruimte te besparen. Hierin komt een spoelbak, 2- of 3-pits propaan gaskookplaat, een koelkastje en (liefst) een kleine gasoven.

Met alle nieuwe toevoegingen aan de binnenzijde begint het er nu echt al woonbaar uit te zien! Misschien ga ik binnenkort wel een keertje proefslapen …

Van buitenkant naar binnenwand

Vandaag realiseerde ik me dat ik al een poosje niets geschreven had over mijn vorderingen bij het bouwen. Niet dat ik niet geklust heb, maar dat gaat zo geleidelijk dat ik soms vergeet hoeveel er alweer veranderd is. Naast mijn “normale” werk probeer ik zoveel mogelijk tijd vrij te maken voor mijn drie hobby’s van dit moment: boerderijwerk bij Stadsboerderij Caetshage, opzetten van een moestuin-app, en klussen aan mijn tiny house.

20171202_164540

En wat dat tiny house betreft, de afgelopen weken is er weer veel gebeurd: het glas is in ramen en deuren gezet, het plafond heb ik van binnen geïsoleerd en afgetimmerd met een restpartij van stroken 12 mm dik underlayment, het frame van de badkamerwanden is geplaatst, en ik ben begonnen met het van elektra voorzien en aftimmeren van de binnenwanden. Verder kreeg ik hier en daar nog wat restanten hout van vrienden, zodat ik straks genoeg balkjes heb om de vloerverwarming tussen te gaan leggen.

Vooral doordat ik begonnen ben met stopcontacten aanleggen en het aftimmeren van de binnenwanden, gaat er nu van binnen echt als een huisje uitzien, en kan ik me beter voorstellen hoe het straks gaat worden. Stiekem ben ik alvast een beetje gestart met voorpret voor de inrichting, zoals retro behang (voor kale wandjes) en wollen dekens (voor o.a. rolgordijnen en kussens), allemaal tweedehands natuurlijk :).
Ik ben nog op zoek naar: (retro) 12V plafondspotjes en wandlampen, een kleine (hoek)wastafel, wandventilatoren, een klaptafel en ondiepe wandkastjes voor de keuken, dus laat me weten als je nog wat hebt liggen!

In de tussentijd zijn mijn medebewoners van de loods verhuisd naar een andere (mooiere en verwarmde) locatie, daar gaan zij door met het verder professionaliseren van hun bedrijfjes. Omdat ik naar verwachting binnen een paar maanden klaar ben, had verhuizen voor mij geen zin en mag ik nog even op de oude plek blijven, totdat het gebouw in het voorjaar gesloopt moet worden. Wel ongezellig hoor, zonder de geur van versgebakken brood en cappuccino van Brood Leeft, en dan wordt het ook nog steeds kouder … brrrrr. Gelukkig zijn mijn werkzaamheden nu vooral aan de binnenkant van het huisje, en daar is het dankzij de isolatie zelfs zonder verwarming al goed uit te houden!

20171202_164644

O ja, als je je afvraagt hoe ik weet hoeveel gewicht er tot nu toe in zit, daar houd ik een excelletje voor bij. Meteen ook handig om de uitgaven in de gaten te houden ;).
Zoals je hieronder kunt zien gaat het goed met de management-kant van het project: totaal heb ik nu 2.500 kilo gebouwd inclusief trailer (mag maximaal 3.500 worden) en ook qua budget zit ik ruim onder wat het zou kosten als je een tiny house van nieuwe materialen door een professional zou laten bouwen …

Lijst bouwmaterialen

 

 

 

Bonenspread

20141019_180830

Tijdens het klussen aan ons tiny house heb ik de afgelopen maanden weliswaar genoeg groente geteeld in mijn eigen moestuin en op de stadsboerderij, maar helaas weinig nieuwe recepten geschreven. De nieuwe oogst kievitsbonen van Stadsboerderij Caetshage kon ik niet laten lopen, daar wilde ik iets nieuws mee uitproberen. Kievitsbonen zijn prachtig om te zien met een mooi roze patroon, zowel de peulen aan de plant als de vers gedopte -rijpe- bonen. Gekookt blijft er van de kleur niet veel over, maar ze smaken heerlijk en zijn heel geschikt om een snelle spread van te maken.

20141019_181744

Dit is eigenlijk een soort hummus, maar in plaats van kikkererwten gemaakt van witte en/of groene bonen. Ik gebruikte 1 pond verse kievitsbonen (daar blijft gedopt ongeveer de helft van over). In plaats daarvan kun je ook een blik bonen gebruiken, bijvoorbeeld (witte) borlottibonen zijn heel lekker voor dit recept.

1 kilo verse kievitsbonen of 1 pond uitgelekte bonen uit blik
1 tl zout
1/2 tl gemalen koriander
vers gemalen peper naar smaak
1 limoen, rasp en sap (of 1/2 citroen)
2 el koolzaadolie of milde olijfolie
evt. kookvocht van de bonen (als het te droog is)
voor groene kleur: extra doperwtjes, en verse koriander of peterselie

Kook de verse bonen zonder zout en in ruim water tot ze gaar zijn, afhankelijk van de versheid tussen 10 en 30 minuten. Of giet de bonen uit blik af. Laat afkoelen en maal alle ingredi├źnten in de blender / keukenmachine tot een smeuiige pasta, of gebruik de staafmixer om te pureren. Lekker op een geroosterde boterham bij een kom (tomaten)soep, of op bij de borrel. In de koelkast enkele dagen houdbaar.

Als je een handje diepvriesdoperwtjes (heel kort koken) en wat verse kruiden toevoegt, krijg je een mooie groene kleur. Of varieer eens met andere kruiden/specerijen, de combinatie knoflook en tijm is ook heerlijk!